Początek

Implanty zębowe to zupełnie nowa jakość i wygoda, które mamy możliwość doświadczać od lat 60 XX wieku, kiedy to szwedzki profesor Per-Ingvar Branemark odkrył zjawisko osteointegracji, czyli trwałego zespolenia tytanu z kością. Dało to początek nowej metodzie leczenia braków zębowych.

Implant dentystyczny składa się z dwóch części:

  • tytanowej śruby umieszczanej chirurgicznie w kości - stanowi ona podstawę konstrukcji nowego zęba,
  • łącznika, który jest bazą dla odtworzenia korony zęba.

W ciągu lat implantologia stomatologiczna stworzyła nowe możliwości terapeutyczne i rehabilitacyjne narządu żucia, zapewniając pacjentowi znacznie większy i nieporównywalny komfort fizyczny i psychiczny, niż stosowane dotąd konwencjonalne metody leczenia protetycznego.

Jednoczesny rozwój technik sterowanej regeneracji kości, umożliwia leczenie trudnych do uzupełnienia braków zębowych przy współistniejących zanikach kości wyrostka zębodołowego w szczęce i w żuchwie.